U bent hier

Wensgeneeskunde

Rob Dijkstra- 30 september, 2015

‘Als ik twijfel, haal ik het weg en laat ik het nakijken’, zeg ik meestal geruststellend tegen mijn patiënt als ik wil aangeven dat er geen reden is voor actie bij een mij getoonde moedervlek.

Het onlangs verschenen Signalement van het Centrum voor Ethiek en Gezondheid noemt het weghalen van onschuldige moedervlekken als een van de voorbeelden van wensgeneeskunde. Daarmee worden niet medisch noodzakelijke behandelingen bedoeld, zoals cosmetische chirurgie en bètablokkers voor het afleggen van examens, maar ook het invriezen van eicellen van werkneemsters in Silicon Valley.

De vraag is hoe de gezondheidszorg meewerkt aan de maakbaarheid van de samenleving. Als huisarts hebben we het al wel druk genoeg en proberen we doelmatige zorg te verlenen. Ik erger me dan ook aan het zogenoemde provider induced demand, waarbij bedrijven of zorgverleners de zorgvraag verhogen door reclame en het oprekken van klachten tot ziektebeelden die behandeling nodig hebben. En ik erger me na de substitutie van de zorg evenzeer aan het starten van hoofdpijn-, plas-, poep- en menopauzepoli’s om creatieve invulling te geven aan de vrijvallende ruimte in gelijkblijvende budgetten. Vanuit bedrijfsmatig perspectief is dat alles nog wel te begrijpen, maar we hebben als dokters toch ook nog een andere taak? Namelijk het zo goed mogelijk beter maken van onze patiënten zonder ze met te hoge kosten op te zadelen?

Wensgeneeskunde is een rekbaar begrip, want wat is ‘beter’ in de ogen van de patiënt? Maar het is ook een vreemde term. Want een huisarts die er is voor de patiënt, goed naar hem luistert en hem vakkundig bijstaat bij het nemen van moeilijke beslissingen... díé levert in mijn ogen wensgeneeskunde!

Dr Rob Dijkstra, huisarts,
bestuursvoorzitter NHG